Leave a comment

فتح جنگ و جنگل

*** برای پدرم که رنگ جنگل و نوروز است***

پرت می کنی ام

در گاهِ خورشیدها که اوفتادند

و بنفشه هایی

_ که رنگِ بوسه های جاودانه ات بودند_

تا سرم بالا می آمدند و

از نطفه ای ریز

مرا نقطه می زدی بر آسمانِ سرکشیده

می نشاندی ام بر ارتفاع درختان و

ستاره می شمردی از شبهای بی صِدام

دریا می کشید انتظارت از کودکی ام

به سینه ات که جای من بود و

چشمهایت که سبزینه قامت من

می اوفتادم و بر شانه های تو

دنیا بالایم می آورد

به زبان ما حرف زدی

به رنگ ما نوشتی و

گوش دادی و نگاه…

من با زورقی شکسته که منم

من، با نگاهت که فتح جنگ و جنگل است

من، با تو و سیگارت

که با خود از کوهها آورده ام…

چه سخت دلتنگم

شادیار عمرانی (شورش رها) اسفند 1392

------

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: